سلام

 

سلامی چو بوی خوش آشنایی

بــر آن مـردم دیــده روشنـایـی

 

 

دوستان عزیز قرار است از این به بعد هر از گاهی لحظاتی را

باهم باشیم . با نظرات و راهنمایی های خود مارا یاری کنید .

 

و اما یک غزل

 

غروب سوم خرداد ماه ساعت هفت

نشسته بود پدر رو به ماه ساعت هفت

حضور گنگ پدر بود و بهت عاصی کوه

غروب و خستگی کوچ راه ، ساعت هفت

و داشت عقربه در خود تلو تلو می خورد

دراین میانه زنی پا به ماه ، ساعت هفت

گرفته بود به دندان ، لب کبودش را

وضجه های هر از گاه گاه ، ساعت هفت

تمام درد خودش را به کوه می پاشید

به این صبورترین تکیه گاه ساعت هفت

صدا به کوه زد و سمت ایل واپس خورد

طنین مرتعش آه ... آه... ساعت هفت

نشسته بود خدا روبه روی بوم و قلم

در آستانه ی یک اشتباه ، ساعت هفت

چکید از قلمش قطره ای و شکل گرفت

خطوط حادثه ای راه راه ، ساعت هفت

سیاه مشق خدا، داشت شکل من می شد

درست مثل خود من سیاه ، ساعت هفت

هزار حادثه در نبض دشت ، جریان داشت

سکوت ، گریه ، تبسم ، نگاه ، ساعت هفت

سیاه چادر و اسپند و هاله ای از دود

غروب سوم خرداد ماه  ...

 

بر گرفته از کتاب جنگل جدال قیچی اعداد بودو مه